Zróbmy To Razem
Szkoła językowa Fundacji Shamrock

Rola sportu w rehabilitacji i akceptacji niepełnosprawności ruchowej93

Kategoria: Bliżej o nas

Autor: Małgorzata (J.T)

Utworzono: 13/02/2012

sport i rechabilitacjaAktywność sportowa wpływa pozytywnie nie tylko na aspekty fizyczne, czy to wyglądu, czy sprawności - osoby regularnie uprawiające sport są bardziej otwarte i zrelaksowane, bowiem wysiłek fizyczny sprzyja rozładowywaniu napięć psychicznych i stresu oraz likwiduje zły nastrój. Zaspokaja także potrzebę rywalizacji, pozwala na poznawanie nowych ludzi, których łączy wspólna pasja. Co więcej, wypracowanie dobrej kondycji sprzyjać może, w przypadku niepełnosprawnych, budowaniu przeświadczenia, że pomimo określonych ograniczeń, są sprawni w jakimś zakresie, na innym polu. Dzięki uprawianiu sportu osoby te mogą pozbyć się przekonania o własnej ułomności. Odbywa się to na zasadzie pewnego „nadrabiania" braków w danej sferze poprzez wypracowanie sprawności w innej. Nawet jeśli nie będzie to poziom mistrzowski, taki sposób myślenia wpływa na stopniową akceptację i pogodzenie się z niepełnosprawnością.

Sport jest też dla osoby upośledzonej ruchowo terapią leczniczą - uprawianie go sprzyja rehabilitacji i zwiększa jej oddziaływanie, pobudza mięśnie do pracy, sprawia że są silniejsze i lepiej sobie radzą z dysfunkcją natury fizycznej. Osoby poruszające się na wózkach dzięki treningowi mięśni ramion sprawniej mogą poruszać się, i przesiadać na wózek. Zmniejsza się także poczucie lęku i niepewności przed podjęciem jakiejkolwiek innej działalności. Osoba osiągająca zadowalające wyniki w sporcie, wkrótce sięgnąć może po nowe wyzwania, a dzięki temu zacząć się rozwijać. Umożliwienie kontaktu z rówieśnikami i podjęcie rywalizacji z nimi jest dodatkowym atutem uprawiania sportu przez osoby niepełnosprawne. Chodzi przecież nie tylko o poprawę własnej kondycji, ale także o zawieranie nowych znajomości, nawiązanie kontaktu i utrzymywanie go. Pozwala to wyrwać się z monotonii i rozpatrywania całego życia jako pasma nieszczęść i źródła frustracji.

Zmagania sportowe powodują skupienie na jak najsprawniejszym, najszybszym i najlepszym wykonaniu danego zadania, sprzyja usprawnianiu i usamodzielnianiu się. Badania wykazują, że niepełnosprawni sportowcy zdecydowanie lepiej radzą sobie z własną ułomnością w codziennym życiu i bardziej akceptują fakt jej istnienia. Skupiają się raczej na jej niwelowaniu lub też próbują „nadrabiać braki" dzięki osiąganiu dobrych wyników w sporcie. Występuje tutaj częściej poczucie pogodzenia z dysfunkcją, wskutek czego osoby te mogą podejmować wszelką inną działalność, wkraczać w wybrane role społeczne, realizować się w związkach i w życiu zawodowym.

Trzeba jednakże jasno podkreślić, że wszelka aktywność nie może narażać na kontuzje i w efekcie - ograniczenie sprawności osoby, u której jest ona już ograniczona. Dlatego niezwykle ważna jest konsultacja z lekarzem, który oceni, czy nie ma przeciwwskazań do uprawiania danej dyscypliny lub też doradzi wybór odpowiedniej ze względu na niepełnosprawność. Specjaliści zwracają głównie uwagę na siłę mięśniową i ogólną sprawność pacjenta, by ocenić jego realne możliwości. Kolejnym krokiem osoby chcącej zająć się sportem powinien być wybór dyscypliny i sprawdzenie, jakie organizacje zajmują się zrzeszaniem zawodników i treningiem.

W Polsce taką organizacją jest Polski Komitet Paraolimpijski. Powstał on w 1998 roku z inicjatywy trzech stowarzyszeń: Polskiego Związku Sportu Niepełnosprawnych „Start", Polskiego Towarzystwa Społeczno-Sportowego „Sprawni Razem" i Fundacji Ochrony Zdrowia Inwalidów.

Polski Związek Sportu Niepełnosprawnych „Start" zrzesza osoby z uszkodzeniami narządu ruchu i wzroku. W jego obrębie funkcjonują sekcje: lekka atletyka, pływanie, łucznictwo, podnoszenie ciężarów, tenis stołowy, szermierka, strzelectwo, koszykówka na wózkach, piłka siatkowa, narciarstwo zjazdowe i biegowe, biathlon, szachy, tenis na wózkach, taniec na wózkach, kręgle, boccia, żeglarstwo i turystyka.

Inną organizacją zrzeszającą osoby niepełnosprawne ruchowo jest Stowarzyszenie Grupa Aktywnej Rehabilitacji (FAR). Jej członkami są przede wszystkim osoby po nabytym lub wrodzonym uszkodzeniu rdzenia kręgowego poruszające sie na wózku inwalidzkim. Stowarzyszenie stawia sobie za cel informowanie o obozach sportowych i rehabilitacyjnych oraz ich organizowanie. Dzięki takim spotkaniom niepełnosprawni uczą się technik poruszania się na wózku, a przy tym wzmacniają mięśnie w czasie treningów sportowych. Osoby na wózkach mogą zdecydować się na pływanie, które poprawia koordynacje i zdolności motoryczne, a także łucznictwo i tenis stołowy, dzięki którym wzmacnia się kończyny górne, poprawiając przy tym równowagę i koncentrację oraz szybkość reakcji.

Właściwie dobrana dyscyplina sportowa uwzględniająca ograniczenia wynikające z niepełnosprawności może pozytywnie wpłynąć nie tylko na zdrowie fizyczne i wspomóc zabiegi rehabilitacyjne. Znacznie bardziej u osób niepełnosprawnych ruchowo liczy się aspekt psychologiczny: przełamywanie swoich ograniczeń i świadomość, że pomimo ich istnienia można żyć aktywnie i mieć pasję - pasję, która w tym przypadku ma właściwości terapeutyczne.


Tagi: rehabilitacja, akceptacja, sport

Komentarze do artykułu

Zaciekawił Cię ten artykuł? Bądź pierwszy! Rozpocznij dyskusję i dodaj komentarz.

O autorze artykułu

Dodaj komentarz

Wpisz poniżej swój komentarz do tego artykułu i naciśnij przycisk Dodaj komentarz aby zatwierdzić.

Partnerzy Zróbmy To Razem